Powinna być sprawa rozptrywana jako jedna za jeden czyn- ewentualnie druga sprawa za inny czyn nie objęty tamtym aktem oskarżenia- nieprawidłowości i błędy procesowe.

Gdy sprawa trafi do sądu, zawsze jest możliwość złożenia wniosku w trybie art. 387 kpk o dobrowolne poddanie się karze bez przeprowadzania całego postępowania dowodowego, przesłuchiwania świadków itp. - jest tylko jeden warunek, a mianowicie przestępstwo zarzucane musi być zagrożone karą niewyższą niż 10 lat pozbawienia wolności. Wtedy przed sądem należy złożyć taki wniosek, i jeśli wszystkie obecne strony nie zgłoszą sprzeciwu, to sąd wniosek uwzględni, zazwyczaj w toku normalnego postępowania prokurator żąda kary większej niż rzeczywiście sąd wymierzy. Taka rola prokruatora, więc jeśli urząd prokuratorski nie zglosi sprzeciwu nie będzie problemu by sąd taką karę wymeirzył.

Nie ma możliwości otrzymania grzywny od policji, to jest przestępstwo zatem wyrok zawsze musi być wydany przez sąd, w tym przypadku sąd rejonowy.

W praktyce przedstawiciele oprogramowania bardzo żadko składają wniosku o naprawienie szkody, z tytułu użytkowania nielegalnego oprogramowania, częściej w przypadku masowej sprzedaży, jednak za samo posiadanie na użytek własny, firmy nie żądają naprawienia szkody, zaś sądy wymierzają dodatkowo karę grzywny w zależności od dochodów, możliwości finansowych oskarżonego - nie są to duże kary.

W opisanej sytuacji dwa wyroki w zawiasach nie będą podstawą samą w sobie do odwieszenia poprzedniej kary, albowiem pierwsze przestępstwo zakwalifikowano jako kradzież tj. art. 278 par 1 kk, zaś drugie przestępstwo może być zakwalifikowane z kodeksu karnego lub ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne - nie widzę podstaw do odwieszenia kary.
Nadmienię również, iż jeśli wcześniejsza karalność to tylko jeden prawomocny wyrok skazujący za inne przesępstwo nawet "umyślne" umyślne, sądy nie wydają w tej sytuacji wyroków z karą bezwzględną (tj. bez zawiasów), chyba że przemawiają za tym inne względy, np. wymiar pierwszej kary (ale akurat tutaj była w zawiasach), opinie, to jak obecnie oskarżony żyje, itp.
Spokojnie można złożyć taki wniosek, co jest naprawdę dobrym rozwiązaniem.

Jeszcze powiem może o możliwości złożenia w prokuraturze wnisku o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy, wniosek w trybie art. 335 par 1 kpk, wtedy po uzgodnieniu takiego wniosku z prokruatorem, sprawa kierowana jest do sądu, zaś sąd sprawę kieruje na posiedzenie, o którym zawiadamia strony, i na takim posiedzeniu wniosek uwzględnia (bardzo żadko się zdarza by wniosek był oddalony) i wydaje wyrok zgodny z wnioskiem. Należy pamiętać w tej sytuacji o terminach biegnących na ewentualne zlożenie apelacji jeśli po wydaniu wyroku oskarzony rozmyślilby się, bo od ogłoszenia takiego wyroku oskarżony ma 7 dni na złożenie apelacji i biegnie termin od ogloszenia wyroku nie zaś od jego doręczenia przez pocztę.

Gdy sprawa trafi do sądu, zawsze jest możliwość złożenia wniosku w trybie art. 387 kpk o dobrowolne poddanie się karze bez przeprowadzania całego postępowania dowodowego, przesłuchiwania świadków itp. - jest tylko jeden warunek, a mianowicie przestępstwo zarzucane musi być zagrożone karą niewyższą niż 10 lat pozbawienia wolności. Wtedy przed sądem należy złożyć taki wniosek, i jeśli wszystkie obecne strony nie zgłoszą sprzeciwu, to sąd wniosek uwzględni, zazwyczaj w toku normalnego postępowania prokurator żąda kary większej niż rzeczywiście sąd wymierzy. Taka rola prokruatora, więc jeśli urząd prokuratorski nie zglosi sprzeciwu nie będzie problemu by sąd taką karę wymeirzył.

Nie ma możliwości otrzymania grzywny od policji, to jest przestępstwo zatem wyrok zawsze musi być wydany przez sąd, w tym przypadku sąd rejonowy.

W praktyce przedstawiciele oprogramowania bardzo żadko składają wniosku o naprawienie szkody, z tytułu użytkowania nielegalnego oprogramowania, częściej w przypadku masowej sprzedaży, jednak za samo posiadanie na użytek własny, firmy nie żądają naprawienia szkody, zaś sądy wymierzają dodatkowo karę grzywny w zależności od dochodów, możliwości finansowych oskarżonego - nie są to duże kary.

W opisanej sytuacji dwa wyroki w zawiasach nie będą podstawą samą w sobie do odwieszenia poprzedniej kary, albowiem pierwsze przestępstwo zakwalifikowano jako kradzież tj. art. 278 par 1 kk, zaś drugie przestępstwo może być zakwalifikowane z kodeksu karnego lub ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne - nie widzę podstaw do odwieszenia kary.
Nadmienię również, iż jeśli wcześniejsza karalność to tylko jeden prawomocny wyrok skazujący za inne przesępstwo nawet "umyślne" umyślne, sądy nie wydają w tej sytuacji wyroków z karą bezwzględną (tj. bez zawiasów), chyba że przemawiają za tym inne względy, np. wymiar pierwszej kary (ale akurat tutaj była w zawiasach), opinie, to jak obecnie oskarżony żyje, itp.
Spokojnie można złożyć taki wniosek, co jest naprawdę dobrym rozwiązaniem.

Jeszcze powiem może o możliwości złożenia w prokuraturze wnisku o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy, wniosek w trybie art. 335 par 1 kpk, wtedy po uzgodnieniu takiego wniosku z prokruatorem, sprawa kierowana jest do sądu, zaś sąd sprawę kieruje na posiedzenie, o którym zawiadamia strony, i na takim posiedzeniu wniosek uwzględnia (bardzo żadko się zdarza by wniosek był oddalony) i wydaje wyrok zgodny z wnioskiem. Należy pamiętać w tej sytuacji o terminach biegnących na ewentualne zlożenie apelacji jeśli po wydaniu wyroku oskarzony rozmyślilby się, bo od ogłoszenia takiego wyroku oskarżony ma 7 dni na złożenie apelacji i biegnie termin od ogloszenia wyroku nie zaś od jego doręczenia przez pocztę.

Do 7 dni od publikacji wyroku tj. jego ogłoszeniu przez sąd po zamknięciu przewodu sądowego należy złożyć pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu za potwierdzeniem (tj. kserokopia pisma wraz z podpisem i pieczęcią z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku) o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku (postanowienia) wraz z pisemnym uzasadnieniem. We wniosku należy zaznaczyć sygnaturę sprawy, która identyfikuje każdą sprawę- widnieje między innymi na wezwaniu na rozprawę. Należy pamiętać, że złożenie takowego wniosku przed ogłoszeniem wyroku (postanowienia) czyni ten wniosek bezskutecznym w rozumieniu art. 422 par. 1 kpk. W razie składania pisemnego wniosku w dniu ogłoszenia wyroku (postanowienia) warto zadbać o wpisanie godziny złożenia takowego wniosku- optymalne jest złożenie takowego wniosku w następnym dniu po ogłoszeniu orzeczenia. Niemniej jednak gdy sąd z uwagi na zawiłość sprawy lub z innych ważnych powodów odracza ogłoszenie wyroku do 7 dni warto złożyć takowy wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie ogłoszenia wyroku, a następnie ponowić go w terminie 7 dni (z uwagi, że wniosek złożony po terminie 7 dni daty ogłoszenia wyroku staje się bezskuteczny- w takim wypadku nie pozostawiamy sądowi ewentualnego pola manewru, że ogłoszenie nastąpiło 7 dni wstecz). Można również wysłać takowy wniosek pocztą przesyłką poleconą i wówczas dowodem jest kserokopia pisma wraz z potwierdzeniem nadania- termin nadania liczony jest od daty stempla pocztowego. Należy również mieć na uwadze to, że gdy nie złożenie takowego wniosku o odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem zaistniało z przyczyn niezależnych od strony np. choroba to do 7 dni od ustania takowej przyczyny należy wnieść wniosek na piśmie o przywrócenia terminu na złożeni wniosku o odpis wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem czy też terminu na złożenia apelacji i obligatoryjnie- obowiązkowo należy dołączyć do tegoż wniosku pismo, które nie zostało w terminie złożone tj. wniosek o sporządzenie odpisu wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem czy też apelację od wyroku w rozumieniu art. 126 kpk. Należy mieć na uwadze to, że sąd okręgowy może pozostawić środek zaskarżenia bez rozpoznania gdy uzna, że termin został przywrócony bezzasadnie. Wówczas sąd okręgowy wydaje postanowienie o pozostawieniu środka zaskarżenia bez rozpoznania i od tego postanowienia przysługuje zażalenie w rozumieniu art. 430 kpk. Na Termin na sporządzenie uzasadnienia wyroku wynosi 14 dni. W razie niemożności sporządzenia uzasadnienia w terminie prezes sądu może przedłużyć termin na sporządzenie uzasadnienia wyroku na czas oznaczony (np. 1 miesiąc). W razie gdy sąd zwleka z doręczeniem odpisu wyroku (postanowienia) wraz z uzasadnieniem warto ponowić takowy wniosek na piśmie już do prezesa tegoż sądu załączając kserokopię pierwotnie złożonego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem- pismo złożyć na dziennik podawczy sądu za potwierdzeniem tj. kserokopia pisma wraz z podpisem i pieczęcią z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku). W terminie 14 dni (7 dni od doręczenia wyroku w sprawach o wykroczenia i od doręczenia postanowienia) od daty doręczenia odpisu wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem można złożyć na dziennik podawczy sądu za potwierdzeniem gotową apelację (zażalenie). Apelację (zażalenie) składamy do sądu wyższej instancji za pośrednictwem sądu, który wydał dany wyrok (postanowienie). O przyjęciu apelacji zawiadamia się strony, a także prokuratora oraz obrońców i pełnomocników. Należy pamiętać, że apelację od większości spraw (z wyjątkiem przestępstw najcięższych jak zbrodnie gdzie pierwszą właściwą instancją do rozpoznania sprawy jest sąd okręgowy, a drugą instancją sąd apelacyjny) oskarżony może sporządzić i podpisać apelację we własnym imieniu- nie ma wymogu adwokackiego. Oskarżony nie ma obowiązku wskazywać zarzutów stawianych rozstrzygnięciu w wyroku oraz sporządzania uzasadnienia apelacji jednak warto wskazać zarzuty jakie stawiamy w rozstrzygnięciu wyroku i sporządzić uzasadnienie wyroku- sąd wówczas łatwiej będzie miał rozpoznać apelację oskarżonego mimo iż pewne czynności czyni z urzędu. Natomiast jeżeli apelacja- środek odwoławczy od oskarżyciela publicznego, obrońcy lub pełnomocnika powinien zawierać wskazanie zarzutów stawianych rozstrzygnięciu oraz uzasadnienie. W przypadku wnoszenia apelacji przez oskarżonego we własnym imieniu nie ma wymogu składania odpisów apelacji- wystarczy tylko jeden egzemplarz, jego oryginał wraz z kserokopią do potwierdzenia złożenia takowej apelacji do sądu, który to po potwierdzeniu pozostaje u oskarżonego na dowód złożenia apelacji. Tylko apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratora lub radcy prawnego w przypadku określonym w art. 88 par 2 i par 33 powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata. W przypadku wniesienia apelacji przez prokuratora, obrońcę lub pełnomocnika do zawiadomienia dołącza się odpis apelacji strony przeciwnej. Od postanowienia w przedmiocie umorzenia lub odmowy wszczęcia postępowania przygotowawczego składamy w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia zażalenie do sądu rejonowego za pośrednictwem prokuratury, która wydała takowe postanowienie. Czyli apelację adresuje się do sądu okręgowego za pośrednictwem sądu rejonowego. Sąd, który wydał wyrok przyjmuje apelację (zażalenie) i przesyła apelację (zażalenie) wraz z aktami sprawy do sądu II instancji celem jej rozpoznania- podobnie czyni prokurator przesyłając zażalenie wraz z aktami sprawy do sądu rejonowego. Możliwość wniesienia samoistnej skargi posiłkowej o czyn ścigany z urzędu zachodzi jedynie wówczas, gdy prokurator - po uprzednim uchyleniu przez sąd postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania - nie znajdując nadal podstaw do wniesienia oskarżenia, wydaje po raz wtóry takie samo postanowienie, jak to, które było przedmiotem zaskarżenia. Taka możliwość nie istnieje zaś wtedy, gdy prokurator - po uchyleniu wskazanego postanowienia- wszczął dochodzenie lub śledztwo, a następnie je umorzył, zaś tok zaskarżenia tej decyzji, prowadzący do powtórnego jej podjęcia a następnie jej kolejnego zaskarżenia, nie został ponownie wyczerpany. Innymi słowy prokurator musi wydać po raz wtóry takie samą decyzję procesową tj. postanowienie o odmowie postępowania przygotowawczego, postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia, postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa czy odpowiednio postanowienia o ich umorzeniu. Wszystkie wymienione decyzję są innymi decyzjami procesowymi. Należy również mieć na uwadze, że w wyniku nie zastania adresata w domu listonosz roznoszący przesyłki zostawia (powinien tak czynić) zawiadomienie (tzw. awizo) o przesyłce w skrzynce do doręczania korespondencji bądź na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono oraz, że należy je odebrać w terminie 7 dni. W razie bezskutecznego upływu tego terminu należy czynność tą powtórzyć tzn. po raz wtóry pozostawić zawiadomienie (awizo) o przesyłce w skrzynce do doręczania korespondencji bądź na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu ze wskazaniem gdzie i kiedy pismo pozostawiono oraz, że należy je odebrać w terminie 7 dni. Po ponownym bezskutecznym upływie tego terminu przesyłkę uważa się za doręczoną i od tego terminu będzie biegł termin na złożenie apelacji. Co prawda zawsze jest możliwość zapoznania się z orzeczeniem przeglądając akta sprawy i złożenia stosownej apelacji. Jest również możliwość złożenia stosownej apelacji przed upływem terminu na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Apelacja złożona w ten sposób podlega rozpoznaniu i możemy ją uzupełnić w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wyrok zaskarżamy w całości lub w części, można też skarżyć samo uzasadnienie wyroku. Samo uzasadnienie wyroku najczęściej zasadnym jest skarżyć w sytuacji gdy sąd uniewinnia wyrokiem oskarżonego ale oskarżony nie może się godzić z ustaleniami poczynionymi przez sąd czy też jego rozważeniami- należy mieć na uwadze, że od wyroku uniewinniającego może wnieść apelację strona przeciwna zarzucając nawet obrazę przepisów postępowania w rozumieniu art. 438 pkt 2 kpk w związku z obrazą art. 366 kpk i art. 391 kpk, które to błędy proceduralne miały wpływ na wyrok i skutkowały wydaniem przez sąd wyroku uniewinniającego. Gdy sąd poczynił błędne ustalenia faktyczne w sprawie (ustalenia faktyczne są „fundamentem” wyroku- na nim sąd czyni rozważania co do stopnia winy oskarżonego, a następnie wymierza mu karę, która powinna korespondować ze stopniem winy) skarżymy całość wyroku, a jeżeli godzimy się na winę to możemy skarżyć wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze- warto jednak skarżyć całość wyroku. Zaznaczamy o co wnosimy skarżąc dany wyrok, czy to o zmianę wyroku i uniewinnienie czy też o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Fundamentem wyroku są ustalenia faktyczne na podstawie, których sąd uznaje winę oskarżonego, a następnie na podstawie ustaleń stopnia winy orzeka karę- wobec czego wszystkie części wyroku muszą, że sobą korespondować. Najczęstsze błędy w wyroku, które powodują uchylenie wyroku lub jego zmianę to błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia oraz obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia. Należy pamiętać, że nie każda obraza przepisów postępowania ma wpływ na wyrok (należy wiązać błąd procesowy np. z niemożnością dokonania pewnej czynności procesowej np. złożenie wniosku dowodowego lub też wprost wykazywać nie dokonanie czynności przez sąd w sytuacji gdy był on zobligowany do jej dokonania np. wezwanie świadka do jego rozpytania w sytuacji gdy bezpodstawnie odmawia zeznań, zeznaje odmiennie niż w poprzednim zeznaniu przed sądem czy w postępowaniu przygotowawczym lub też oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta- zaniechanie tej czynności stanowi obrazę art. 366 kpk i art. 391 kpk i w konsekwencji musi spowodować uchylenie wyroku na podstawie art. 437 par. 1 i par. 2 kpk oraz art. 438 pkt 2 kpk i przekazanie sprawy przez sąd II instancji do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Należy również pamiętać, że są odwoławczy niezależnie od zarzutów zawartych w apelacji z urzędu poprawia błędną kwalifikację prawną itp. Jeżeli sąd odwoławczy utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, chyba, że zostało zgłoszone zdanie odrębne- wobec czego należy pamiętać o złożeniu pisemnego wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem na dziennik podawczy sądu za potwierdzeniem (tj. kserokopia pisma wraz z podpisem i pieczęcią z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku). Sąd II instancji zawiadamia strony o posiedzeniu odwoławczym- udział w tym posiedzeniu jest zwykle nieobowiązkowy- pouczenie widniej na odwrocie zawiadomienia na posiedzenia odwoławcze doręczone w odpowiednim terminie przed terminem posiedzenia sądu odwoławczego. Strony mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia i wnioski ustnie czy tez pisemnie- pisemne sąd odczytuje na posiedzeniu odwoławczym. Bardzo dobry terminowy wynik przy rozpoznaniu sprawy zaskarżonej apelacją przez sąd odwoławczy to czas 2 czy 3 miesięcy. Strona może również złożyć na dziennik podawczy sądu za potwierdzeniem pisemną odpowiedź na apelację wniesioną przez stronę. Sąd II instancji ma 14 dni na sporządzenie uzasadnienia wyroku (7 dni w sprawach o wykroczenia). Wzór wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z pisemnym uzasadnieniem i wzór apelacji jest na tym portalu „Pisma procesowe w postępowaniu karnym”- „Apelacja od wyroku w sprawie karnej”. Należy pamiętać o tym, że gdy zapadnie drugi wyrok prawomocny za przestępstwo dokonane w okresie trwania próby z pierwszego wyroku sąd obligatoryjnie- obowiązkowo odwiesza pierwszy wyrok. Jednak zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy po zakończeniu okresu próby tj. w tym okresie musi zapaść prawomocne postanowienie sądu w przedmiocie odwieszenia kary pozbawienia wolności. Do 7 dni od publikacji postanowienia tj. jego ogłoszeniu przez sąd należy złożyć pisemny wniosek na dziennik podawczy sądu za potwierdzeniem (tj. kserokopia pisma wraz z podpisem i pieczęcią z datą i ewentualnie również z godziną złożenia pozostaje u składającego pismo na dowód złożenia takowego wniosku) o sporządzenie i doręczenie odpisu postanowienia wraz z pisemnym uzasadnieniem. Należy pamiętać, że od postanowienia sądu rejonowego w przedmiocie odwieszenia kary pozbawienia wolności przysługuje w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem zażalenie do sądu okręgowego. Dopiero postanowienie sądu II instancji utrzymujące w mocy postanowienia sądu I instancji jest prawomocne. Wówczas pozostaje tylko niezwłoczne złożenie wniosku w terminie nie przekraczającym 7 dni do sądu rejonowego, który wydał wyrok o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Od tego postanowienie w przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności przysługuje zażalenie do sądu okręgowego, za pośrednictwem sądu rejonowego, który wydał postanowienia. Sąd odracza wykonanie kary pozbawienia wolności obligatoryjnie- obowiązkowo w przypadku ciężkiej choroby powodującej niemożność odbywania kary lub też odracza fakultatywnie- nieobowiązkowo w przypadku np. trudnej sytuacji rodzinnej. Gdy sąd dwukrotnie udzieli odroczenia wykonywania kary pozbawienia wolności na łączny okres wynoszący minimum jeden rok to za trzeci razem sąd może ponownie zawiesić odwieszoną karę pozbawienia wolności pod warunkiem, że wymiar kary nie przekracza 2 lat pozbawienia wolności. Podobnie ma się to do sytuacji gdy sąd orzeknie od razu bezwzględną karę pozbawienia wolności. Wzór wniosku o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności jest na tym portalu „Pisma procesowe w postępowaniu karnym”. Należy również pamiętać, że oskarżony ma możliwość dobrowolnie poddać się karze i złożyć takowy wniosek w postępowaniu przygotowawczym w rozumieniu art. 335 kpk, niemniej jednak taki wniosek może być wycofany do rozprawy głównej- najlepiej złożyć go na piśmie za potwierdzeniem przed terminem posiedzenia sądu- zaznaczyć w piśmie sygnaturę sprawy, która widnieje na zawiadomieniu o posiedzeniu. Oskarżony może wnioskować również o warunkowe umorzenie postępowania, gdy kara za dane przestępstwo nie przekracza 3 lat pozbawienia wolności lub 5 lat gdy oskarżony pojednał się ze sprawcą, sprawca naprawił szkodę lub pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody. Wniosek ten najlepiej złożyć na piśmie wraz z załącznikiem tj. oświadczeniem pokrzywdzonego o naprawieniu szkody i nie roszczeniu żadnego odszkodowania czy zadośćuczynienia wobec oskarżonego. Oskarżony ma również możliwość do zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Sąd może uwzględnić takowy wniosek oskarżonego tylko wówczas gdy nie sprzeciwią się temu prokurator i pokrzywdzony, który należycie został powiadomiony o terminie rozprawy oraz został pouczony o możliwość zgłoszenia takowego wniosku przez oskarżonego.

[quote]Art. 366. § 1. Przewodniczący kieruje rozprawą i czuwa nad jej prawidłowym przebiegiem, bacząc, aby zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy, a w miarę możności także okoliczności sprzyjające popełnieniu przestępstwa.
§ 2. Przewodniczący powinien dążyć do tego, aby rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło na pierwszej rozprawie głównej..[/quote]

[quote]Art. 391. § 1. Jeżeli świadek bezpodstawnie odmawia zeznań, zeznaje odmiennie niż poprzednio albo oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, albo przebywa za granicą lub nie można mu było doręczyć wezwania, albo nie stawił się z powodu niedających się usunąć przeszkód lub prezes sądu zaniechał wezwania świadka na podstawie art. 333 § 2, a także wtedy, gdy świadek zmarł, wolno odczytywać w odpowiednim zakresie protokoły złożonych poprzednio przez niego zeznań w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem w tej lub innej sprawie albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę.
§ 2. W warunkach określonych w § 1, a także w wypadku określonym w art. 182 § 3, wolno również odczytywać na rozprawie protokoły złożonych poprzednio przez świadka wyjaśnień w charakterze oskarżonego.
§ 3. Przepis art. 389 § 2 stosuje się odpowiednio.[/quote]

[quote]Art. 60. § 1. Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy określone w art. 54 § 1.
§ 2. Sąd może również zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa, w szczególności:
1) jeżeli pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, szkoda została naprawiona albo pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody,
2) ze względu na postawę sprawcy, zwłaszcza gdy czynił starania o naprawienie szkody lub o jej zapobieżenie,
3) jeżeli sprawca przestępstwa nieumyślnego lub jego najbliższy poniósł poważny uszczerbek w związku z popełnionym przestępstwem.
§ 3. Sąd stosuje nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet może warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, jeżeli ujawni on wobec organu powołanego do ścigania przestępstw informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia.
§ 4. Na wniosek prokuratora sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet warunkowo zawiesić jej wykonanie w stosunku do sprawcy przestępstwa, który, niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił przed organem ścigania i przedstawił istotne okoliczności, nieznane dotychczas temu organowi, przestępstwa zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności.
§ 5. W wypadkach określonych w § 3 i 4 sąd wymierzając karę pozbawienia wolności do lat 5 może warunkowo zawiesić jej wykonanie na okres próby wynoszący do 10 lat, jeżeli uzna, że pomimo niewykonania kary sprawca nie popełni ponownie przestępstwa; przepisy art. 71-76 stosuje się odpowiednio.
§ 6. Nadzwyczajne złagodzenie kary polega na wymierzeniu kary poniżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia albo kary łagodniejszego rodzaju według następujących zasad:
1) jeżeli czyn stanowi zbrodnię, sąd wymierza karę pozbawienia wolności nie niższą od jednej trzeciej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,
2) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności,
3) jeżeli czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności niższa od roku, sąd wymierza grzywnę albo karę ograniczenia wolności.
§ 7. Jeżeli czyn zagrożony jest alternatywnie karami wymienionymi w art. 32 pkt 1-3, nadzwyczajne złagodzenie kary polega na odstąpieniu od wymierzenia kary i orzeczeniu środka karnego wymienionego w art. 39 pkt 2-8; przepisu art. 61§ 2 nie stosuje się.[/quote]


[quote]Art. 66. § 1. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
§ 2. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.
§ 3. W wypadku gdy pokrzywdzony pojednał się ze sprawcą, sprawca naprawił szkodę lub pokrzywdzony i sprawca uzgodnili sposób naprawienia szkody, warunkowe umorzenie może być zastosowane do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.[/quote]


[quote]Art. 67. § 1. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 2 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia.
§ 2. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może w okresie próby oddać sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.
§ 3. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd zobowiązuje sprawcę do naprawienia szkody w całości lub w części, a może na niego nałożyć obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 1--3, 5 lub 7a, a ponadto orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 oraz zakaz prowadzenia pojazdów, wymieniony w art. 39 pkt 3, do lat 2.
§ 4. Przepis art. 74 stosuje się odpowiednio.[/quote]


[quote]Art. 68. § 1. Sąd podejmuje postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby popełnił przestępstwo umyślne, za które został prawomocnie skazany.
§ 2. Sąd może podjąć postępowanie karne, jeżeli sprawca w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności gdy popełnił inne niż określone w § 1 przestępstwo, jeżeli uchyla się od dozoru, wykonania nałożonego obowiązku lub orzeczonego środka karnego albo nie wykonuje zawartej z pokrzywdzonym ugody.
§ 3. Sąd może podjąć postępowanie karne, jeżeli sprawca po wydaniu orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania, lecz przed jego uprawomocnieniem się, rażąco narusza porządek prawny, a w szczególności gdy w tym czasie popełnił przestępstwo.
§ 4. Warunkowo umorzonego postępowania nie można podjąć później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.[/quote]

[quote]Art. 411. § 1. W sprawie zawiłej albo z innych ważnych powodów sąd może odroczyć wydanie wyroku na czas nie przekraczający 7 dni.
§ 2. W razie przekroczenia tego terminu rozprawę prowadzi się od początku.
§ 3. W postanowieniu o odroczeniu wydania wyroku należy wskazać czas i miejsce jego ogłoszenia.[/quote]

[quote]Art. 422. § 1. W terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia wyroku strona, podmiot określony w art. 416, a w wypadku wyroku warunkowo umarzającego postępowanie, wydanego na posiedzeniu, także pokrzywdzony, mogą złożyć wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony, wymienionego podmiotu oraz pokrzywdzonego od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie. Wniosek niepochodzący od oskarżonego powinien wskazywać tego z oskarżonych, którego dotyczy.
§ 2. Dla oskarżonego pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy i nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, termin wymieniony w § 1 biegnie od daty doręczenia mu wyroku.
§ 3. Prezes sądu odmawia przyjęcia wniosku złożonego przez osobę nieuprawnioną lub po terminie. Na zarządzenie prezesa przysługuje zażalenie.[/quote]
[quote]Art. 126. § 1. Jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana; to samo stosuje się do osób nie będących stronami.
§ 2. W kwestii przywrócenia terminu orzeka postanowieniem organ, przed którym należało dokonać czynności.
§ 3. Na odmowę przywrócenia terminu przysługuje zażalenie. [/quote]
[quote]Art. 430. § 1. Sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 albo jeżeli przyjęcie tego środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu.
§ 2. Na postanowienie przysługuje zażalenie do innego równorzędnego składu sądu odwoławczego, chyba że zostało wydane przez Sąd Najwyższy. [/quote]

[quote]Art. 423. § 1. Uzasadnienie wyroku powinno być sporządzone w ciągu 14 dni od daty złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a w wypadku sporządzenia uzasadnienia z urzędu - od daty ogłoszenia wyroku; w sprawie zawiłej, w razie niemożności sporządzenia uzasadnienia w terminie, prezes sądu może przedłużyć ten termin na czas oznaczony.
§ 1a. W wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w części odnoszącej się do niektórych oskarżonych sąd może ograniczyć zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których wniosek dotyczy.
§ 2. Wyrok z uzasadnieniem doręcza się stronie i podmiotowi, o którym mowa w art. 416, które złożyły wniosek na podstawie art. 422. Przepis art. 100 § 5 stosuje się.[/quote]

[quote]Art. 98. § 1. Uzasadnienie postanowienia sporządza się na piśmie wraz z samym postanowieniem.
§ 2. W sprawie zawiłej lub z innych ważnych przyczyn można odroczyć sporządzenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni.[/quote]

[quote]Art. 130. Pisma doręcza się za pokwitowaniem odbioru. Odbierający potwierdza odbiór swym czytelnym podpisem zawierającym imię i nazwisko na zwrotnym pokwitowaniu, na którym doręczający potwierdza swym podpisem sposób doręczenia.[/quote]

[quote]Art. 131. § 1. Wezwania, zawiadomienia oraz inne pisma, od których daty doręczenia biegną terminy, doręcza się przez pocztę lub inny uprawniony podmiot zajmujący się doręczaniem korespondencji albo pracownika organu wysyłającego, a w razie niezbędnej konieczności - przez Policję .
§ 2. Jeżeli w sprawie ustalono tylu pokrzywdzonych, że ich indywidualne zawiadomienie o przysługujących im uprawnieniach spowodowałoby poważne utrudnienie w prowadzeniu postępowania, zawiadamia się ich poprzez ogłoszenie w prasie, radiu lub telewizji.
§ 3. Jeżeli istnieje obowiązek doręczenia postanowienia, przepis § 2 stosuje się odpowiednio. Należy jednak zawsze doręczyć je temu pokrzywdzonemu, który w zawitym terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o to się zwróci. [/quote]

[quote]Art. 132. § 1. Pismo doręcza się adresatowi osobiście.
§ 2. W razie chwilowej nieobecności adresata w jego mieszkaniu, pismo doręcza się dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi, jeżeli podejmą się oddać pismo adresatowi.
§ 3. Pismo może być także doręczone za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej. W takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych.[/quote]

[quote]Art. 133. § 1. Jeżeli doręczenia nie można dokonać w sposób wskazany w art. 132, pismo przesłane pocztą pozostawia się w najbliższej placówce pocztowej operatora publicznego, a przesłane w inny sposób - w najbliższej jednostce Policji albo we właściwym urzędzie gminy.
§ 2. O pozostawieniu pisma w myśl § 1 doręczający umieszcza zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji bądź na drzwiach mieszkania adresata lub w innym widocznym miejscu ze wskazaniem, gdzie i kiedy pismo pozostawiono oraz że należy je odebrać w ciągu 7 dni; w razie bezskutecznego upływu tego terminu, należy czynność zawiadomienia powtórzyć jeden raz; tak samo należy postąpić w razie doręczenia pisma administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi.
§ 3. Pismo można również pozostawić osobie upoważnionej do odbioru korespondencji w miejscu stałego zatrudnienia adresata.[/quote]

[quote]Art. 445. § 1. Termin do wniesienia apelacji wynosi 14 dni i biegnie dla każdego uprawnionego od daty doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem.
§ 2. Apelacja wniesiona przed upływem terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wywołuje skutki określone w art. 422 i podlega rozpoznaniu; apelację taką można uzupełnić w terminie określonym w § 1.[/quote]

[quote]Art. 428. § 1. Środek odwoławczy wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie.
§ 2. Strona może złożyć pisemną odpowiedź na środek odwoławczy.[/quote]

[quote]Art. 450. § 1. Udział w rozprawie prokuratora, a obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 i 80 jest obowiązkowy.
§ 2. Udział w rozprawie innych stron i ich pełnomocników oraz obrońcy w wypadkach nie wymienionych w § 1 jest obowiązkowy wtedy, gdy prezes sądu lub sąd uzna to za konieczne.
§ 3. Niestawiennictwo należycie zawiadomionych o terminie rozprawy stron, obrońców lub pełnomocników nie tamuje rozpoznania sprawy, chyba że ich udział jest obowiązkowy.[/quote]

[quote]Art. 453. § 1. Przewód sądowy w sądzie odwoławczym rozpoczyna ustne sprawozdanie, w którym sędzia sprawozdawca przedstawia przebieg i wyniki dotychczasowego postępowania, a w szczególności treść zaskarżonego wyroku oraz zarzuty i wnioski apelacyjne, jak również kwestie wymagające rozstrzygnięcia z urzędu. W miarę potrzeby odczytuje się z akt poszczególne ich części.
§ 2. Strony mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia i wnioski ustnie lub na piśmie; złożone na piśmie podlegają odczytaniu, przy czym przepis art. 394 stosuje się.
§ 3. Przewodniczący udziela głosu stronom w kolejności przez siebie ustalonej, przy czym najpierw udziela głosu skarżącemu. Oskarżonemu i jego obrońcy nie można odmówić zabrania głosu po przemówieniach innych stron.[/quote]

[quote]Art. 455. Nie zmieniając ustaleń faktycznych, sąd odwoławczy poprawia błędną kwalifikację prawną niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. Poprawienie kwalifikacji prawnej na niekorzyść oskarżonego może nastąpić tylko wtedy, gdy wniesiono środek odwoławczy na jego niekorzyść.[/quote]

[quote]Art. 446. § 1. Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratora lub osoby wymienionej w art. 88 § 2 i 3, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata.
§ 2. Do apelacji sporządzonej przez prokuratora, obrońcę lub pełnomocnika dołącza się odpowiednią liczbę odpisów dla stron przeciwnych; do apelacji wnoszonej do sądu apelacyjnego dołącza się dodatkowo jeden odpis.[/quote]

[quote]Art. 447. § 1. Apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku.
§ 2. Apelację co do kary uważa się za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych.
§ 3. W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia.[/quote]

[quote]Art. 448. § 1. O przyjęciu apelacji zawiadamia się prokuratora oraz obrońców i pełnomocników, a także strony, po czym akta przekazuje się niezwłocznie sądowi odwoławczemu.
§ 2. W wypadku wniesienia apelacji przez prokuratora, obrońcę lub pełnomocnika dołącza się do zawiadomienia odpis apelacji strony przeciwnej, chyba że w sprawie była wyłączona jawność rozprawy ze względu na tajemnicę państwową.[/quote]

[quote]Art. 437. § 1. Po rozpoznaniu środka odwoławczego sąd orzeka o utrzymaniu w mocy, zmianie lub uchyleniu zaskarżonego orzeczenia w całości lub w części. Dotyczy to odpowiednio rozpoznania środka odwoławczego od uzasadnienia orzeczenia.
§ 2. Jeżeli pozwalają na to zebrane dowody, sąd odwoławczy zmienia zaskarżone orzeczenie, orzekając odmiennie co do istoty, lub uchyla je i umarza postępowanie; w innych wypadkach uchyla orzeczenie i przekazuje sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania; przepis art. 397 stosuje się odpowiednio.[/quote]

[quote]Art. 438. Orzeczenie ulega uchyleniu lub zmianie w razie stwierdzenia:
1) obrazy przepisów prawa materialnego,
2) obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia,
3) błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia,
4) rażącej niewspółmierności kary lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego lub innego środka.[/quote]

[quote]Art. 439. § 1. Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli:
1) w wydaniu orzeczenia brała udział osoba nieuprawniona lub niezdolna do orzekania bądź podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40,
2) sąd był nienależycie obsadzony lub którykolwiek z jego członków nie był obecny na całej rozprawie,
3) sąd powszechny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu szczególnego albo sąd szczególny orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu powszechnego,
4) sąd niższego rzędu orzekł w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu,
5) orzeczono karę, środek karny lub środek zabezpieczający nieznane ustawie,
6) zapadło z naruszeniem zasady większości głosów lub nie zostało podpisane przez którąkolwiek z osób biorących udział w jego wydaniu,
7) zachodzi sprzeczność w treści orzeczenia, uniemożliwiająca jego wykonanie,
8) zostało wydane pomimo to, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone,
9) zachodzi jedna z okoliczności wyłączających postępowanie, określonych w art. 17 § 1 pkt 5, 6 i 8-11,
10) oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2, art. 80 oraz art. 517i § 1 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy,
11) sprawę rozpoznano podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa.
§ 2. Uchylenie orzeczenia jedynie z powodów określonych w § 1 pkt 9-11 może nastąpić tylko na korzyść oskarżonego.
§ 3. W posiedzeniu mają prawo wziąć udział strony, obrońcy i pełnomocnicy. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio.[/quote]

[quote]Art. 455. Nie zmieniając ustaleń faktycznych, sąd odwoławczy poprawia błędną kwalifikację prawną niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. Poprawienie kwalifikacji prawnej na niekorzyść oskarżonego może nastąpić tylko wtedy, gdy wniesiono środek odwoławczy na jego niekorzyść.[/quote]

[quote]Art. 456. O utrzymaniu w mocy, uchyleniu lub zmianie wyroku sądu pierwszej instancji sąd odwoławczy orzeka wyrokiem.[/quote]

[quote]Art. 457. § 1. Uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie 14 dni.
§ 2. Jeżeli sąd utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony, chyba że zostało zgłoszone zdanie odrębne. Przepisy art. 422 i 423 stosuje się odpowiednio.
§ 3. W uzasadnieniu należy podać, czym kierował się sąd wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski apelacji sąd uznał za zasadne albo niezasadne.[/quote]

[quote]Art. 75. § 1. Sąd zarządza wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby popełnił podobne przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności.
§ 2. Sąd może zarządzić wykonanie kary, jeżeli skazany w okresie próby rażąco narusza porządek prawny, w szczególności gdy popełnił inne przestępstwo niż określone w § 1 albo jeżeli uchyla się od uiszczenia grzywny, od dozoru, wykonania nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych.
§ 3. Sąd może zarządzić wykonanie kary, jeżeli skazany po wydaniu wyroku, lecz przed jego uprawomocnieniem się, rażąco narusza porządek prawny, a w szczególności gdy w tym czasie popełnił przestępstwo.
§ 4. Zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.[/quote]

[quote]Art. 335. § 1. Prokurator może umieścić w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kary lub środka karnego za występek zagrożony karą nieprzekraczającą 10 lat pozbawienia wolności bez przeprowadzenia rozprawy, jeżeli okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
§ 2. Jeżeli zachodzą warunki do wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w § 1, a w świetle zebranych dowodów wyjaśnienia podejrzanego nie budzą wątpliwości, dalszych czynności dowodowych w postępowaniu przygotowawczym można nie przeprowadzać; przeprowadza się jednak czynności, co do których zachodzi niebezpieczeństwo, że nie będzie można ich przeprowadzić na rozprawie.
§ 3. Uzasadnienie aktu oskarżenia można ograniczyć do wskazania okoliczności, o których mowa w § 1. [/quote]

[quote]Art. 387. § 1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu.
§ 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.
§ 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę.
§ 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na rozprawie. [/quote]

Istnieje więc wiele możliwości procesowych.

Dziękuję bardzo za odpowiedzi.

Więc najlepiej dla mnie pójść na uslyszenie zarzutow na policji (mam wezwanie), przyznac sie, zlozyc zeznania iz wszystkie programy mialem do uzytku wlasnego i potrzebowalem ich do nauki na studiach informatycznych wylacznie do wlasnego uzytku i wszystkie programy dostalem od kolegow. Dodatkowo powiedziec ze od tamtej pory uczciwie pracuje, jestem biedny i prosze o jak najmniejsza kare a najlepiej o anulowanie z racji niskiej szkodliwosci czynu? I zlozyc wniosek o dobrowolne poddanie sie karze?

Jest w ogole sens kombinowac i opowiadac ze minely juz 4 lata, zgubilem licencje, czesc licencji mialem ze szkoly ale juz ich nie ma bo to stare i trudno zeby uczelnia udostepnila licencje studenckie sprzed 5 lat?

Rozumiem ze nie ma sensu probowac podpiac to pod art 278 z ktorego mnie juz skazali, ze potrzebowalem te programy tylko po to zeby moc sprzedac tamten program?

No ogólnie powiedziawszy tak, lepiej nie kombinować, jeśli sąd widzi że człowiek mówi prawdę, nie kręci - to są większe szanse na mniejszy wymiar kary. Warto w tej sytuacji skorzystać z dobrodziejstwa art. 387 par 2 kpk, zawsze taka uzgodniona kara będzie niższa niż kara którą sąd wymierzyłby podczas normalnego postępowania, chyba że zajdą okoliczności wyłączające odpowiedzialność i zajdzie konieczność wydania wyroku uniewinniającego, ale tu takie okoliczności nie występują. Co do licencji, programy były na własny użytek, nie było czerpania korzyści majątkowych z tego, taką linię obrony trzeba przyjąć.

pozdrawiam.

Poniekąd korzyścią majątkową jest już to, że ich nie musiał kupować za normalną cenę.

programy uzywalem aby zaliczyc laboratoria na studiach, wiec rownie dobrze sad moze powiedziec ze uzywalem ich aby zdobyc wyksztalcenie i zarabiac wieksze pieniadze w przyszlosci...

Tak Pasjonat ma oczywiście rację, ale czerpanie korzyści majątkowych polegających na sprzedaży, i czerpaniu z tego fizycznych korzyści we własnym budżecie, a użytkowanie programu bez wykupu licencji jest inaczej oceniane przez sąd, dlatego też uważam iż przyjęcie takiej linii obrony jest bardziej skuteczne z pkt widzenia oskarżonego.

wojtas78979 sąd może tę okoliczność potraktować jako łagodzącą, nie może przyjąć, że było to korzystanie z programu w celu zdobycia wykształcenia i na tej podstawie uznać , że przestępstwa nie było.

pozdrawiam