W tej części uregulowane zostały: kara ograniczenia wolności, kara pozbawiania wolności i kara aresztu wojskowego, jak również przewidziane środki karne. Ostatni rozdział XX poświęcony jest natomiast karze tymczasowego aresztowania.

CZĘŚĆ WOJSKOWA

Rozdział XVI

Przepisy ogólne

Art. 224.Przepisy części ogólnej, szczególnej i końcowej stosuje się
odpowiednio do żołnierzy, a w wypadkach wskazanych w ustawie - także do osób
powołanych do pełnienia służby wojskowej, ze zmianami wynikającymi z przepisów
niniejszej części.

Art. 225. § 1. W odniesieniu do orzeczeń sądów wojskowych prawa i
obowiązki organów postępowania wykonawczego wymienionych w art. 2 pkt 1-4 i 6
odpowiednio mają:

1) sąd wojskowy pierwszej instancji,

2) sąd wojskowy, o którym mowa w art. 3 § 3,

3) prezes sądu wojskowego lub upoważniony sędzia
wojskowy,

4) wojskowy sędzia penitencjarny,

5) wojskowy kurator społeczny.

§ 2. Organami postępowania wykonawczego są także:

1) dowódca jednostki wojskowej,

2) organ administracji wojskowej właściwy ze względu na
kompetencje służbowe.

§ 3. Do decyzji organów wymienionych w § 1 pkt 3-5
oraz § 2 stosuje się odpowiednio art. 7.

Art. 226. § 1. Nadzór penitencjarny nad wykonywaniem kary aresztu
wojskowego, tymczasowego aresztowania zastosowanego przez sąd wojskowy oraz
zatrzymaniem sprawuje wojskowy sędzia penitencjarny.

§ 2. Nadzór określony w § 1 dotyczy również kary
ograniczenia wolności wykonywanej w wydzielonej jednostce wojskowej.

Rozdział XVII

Kara ograniczenia wolności

Art. 227.§ 1. Karę ograniczenia wolności wobec osób wymienionych w art.
323 § 3 Kodeksu karnego wykonuje dowódca jednostki wojskowej, w której skazany
pełni służbę, lub inny właściwy dowódca.

§ 2. Karę ograniczenia wolności wobec osób
wymienionych w art. 323 § 4 Kodeksu karnego wykonuje dowódca wydzielonej
jednostki wojskowej.

Art. 228. § 1. Minister Obrony Narodowej, w drodze zarządzenia, tworzy i
znosi jednostki wojskowe wydzielone do wykonywania kary określonej w art. 323 §
4 Kodeksu karnego.

§ 2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z
Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin
organizacyjno-porządkowy wykonywania kary określonej w art. 323 § 4 Kodeksu
karnego, uwzględniając w szczególności zasady wykonywania tej kary wobec osób
podlegających służbie wojskowej.

§ 3. Zawarte w regulaminie odstępstwa od ogólnie
obowiązującego porządku wojskowego mają służyć wzmożeniu dyscypliny społecznej
i wojskowej oraz utrwaleniu wiedzy wojskowej.

Art. 229. § 1. Jeżeli w wyroku orzeczono obowiązek określony w art. 323
§ 3 Kodeksu karnego, dokonywanie potrąceń następuje stosownie do wskazań sądu.

§ 2. Dowódca jednostki wojskowej zawiadamia sąd o
potrąceniach dokonywanych z wynagrodzenia skazanego.

Art. 230. § 1. Zwolnienie od reszty kary przewidziane w art. 83 Kodeksu
karnego może nastąpić również na wniosek dowódcy jednostki wojskowej.

§ 2. Do orzekania w przedmiocie określonym w art. 323
§ 5 Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio art. 13.

Rozdział XVIII

Kara pozbawienia wolności i kara aresztu wojskowego

Art. 231.Szkolenie wojskowe skazanych na karę aresztu wojskowego ma na
celu utrwalenie nabytej wiedzy wojskowej, utrzymanie sprawności fizycznej i
psychicznej, a także wzmożenie dyscypliny.

Art. 232. § 1. Szkoleniem wojskowym w zakładzie karnym dla odbywających
karę aresztu wojskowego kieruje oficer wyznaczony, na podstawie odrębnych
przepisów, do wykonywania zadań poza wojskiem.

§ 2. Oficer kierujący szkoleniem wojskowym jest
zastępcą dyrektora zakładu karnego, a także przełożonym żołnierzy zawodowych
wyznaczonych do wykonywania zadań w tym zakresie.

§ 3. Dyrektor zakładu karnego, przed podjęciem
decyzji związanych z wykonywaniem kary, zapoznaje się z opinią oficera
kierującego szkoleniem wojskowym; oficer ten wchodzi w skład komisji
penitencjarnej.

Art. 233. Oddzielnie rozmieszcza się następujących skazanych:

1) oficerów,

2) podoficerów zawodowych, służby nadterminowej i
okresowej,

3) pozostałych.

Art. 234. § 1. Skazany odbywający karę aresztu wojskowego może
otrzymywać nagrody przewidziane w art. 138 § 1 i 2, z tym że czas widzenia
określonego w art. 138 § 1 pkt 7 nie może przekroczyć 60 godzin.

§ 2. Skazany odbywający karę aresztu wojskowego
otrzymuje na Dzień Wojska Polskiego od dyrektora zakładu karnego zezwolenie na
widzenie poza obrębem zakładu, chyba że przemawia przeciwko temu brak postępów
w szkoleniu wojskowym.

Art. 235. § 1. W stosunku do żołnierza sąd może zastosować odpowiednio
art. 330 Kodeksu karnego, jeżeli wniosek złoży dowódca jednostki wojskowej.

§ 2. Na żołnierza odbywającego zasadniczą służbę
wojskową, w stosunku do którego zarządzono wykonanie zastępczej kary
pozbawienia wolności, bez względu na jej wymiar, sąd może nałożyć odpowiednie
obowiązki lub środki, określone w art. 67 lub 72 Kodeksu karnego.

Art. 236. Dla realizacji celów kary dyrektor zakładu karnego współdziała
z odpowiednimi instytucjami wojskowymi oraz podmiotami, o których mowa w art.
38 § 1.

Rozdział XIX

Środki karne

Art. 237.W razie orzeczenia wobec żołnierza wydalenia z zawodowej
służby wojskowej lub degradacji sąd zarządza wykonanie orzeczonego środka przez
właściwego dowódcę oraz zawiadamia o treści orzeczenia odpowiedni w sprawach
kadrowych organ wojskowy.

Art. 238. Jeżeli wobec żołnierza orzeczono środek karny inny niż
przewidziany w art. 237, sąd zawiadamia o orzeczeniu również dowódcę jednostki
wojskowej, w której skazany pełnił ostatnio służbę, oraz właściwe w sprawach
kadrowych organy wojskowe.

Art. 239. § 1. W razie oddania pod dozór przez sąd wojskowy skazanej
osoby cywilnej, sąd ten zwraca się do właściwego sądu powszechnego o
wyznaczenie kuratora sądowego.

§ 2. W razie zwolnienia z czynnej służby wojskowej
żołnierza, którego sąd wojskowy oddał pod dozór po skazaniu, sąd ten zwraca się
do właściwego sądu powszechnego o wyznaczenie kuratora sądowego.

§ 3. W razie oddania pod dozór przez sąd powszechny
skazanego żołnierza odbywającego czynną służbę wojskową, przepis art. 334 § 2
Kodeksu karnego stosuje się odpowiednio.

§ 4. Dozór wobec żołnierza czynnej służby wojskowej
wykonuje się w miejscu pełnienia służby.

Rozdział XX

Tymczasowe aresztowanie

Art. 240.Tymczasowo aresztowanych żołnierzy służby czynnej osadza się w
areszcie śledczym w wydzielonych celach.

Art. 241. Osadzonych w areszcie śledczym żołnierzy służby czynnej
umieszcza się oddzielnie od innych tymczasowo aresztowanych.

Część Wojskowa kodeksu karnego wykroczeń-(art.224-241)